Adolf Tetzlaff i jego biała flota

Utworzono .

Czytaj więcej: Adolf Tetzlaff i jego biała flotaRyszard Kowalski

Adolf Tetzlaff i jego biała flota

W roku 2010 obchodziliśmy 150. rocznicę oficjalnego otwarcia Kanału Elbląskiego dla żeglugi towarowej, którą zwłaszcza po zbudowaniu sieci kolei żelaznej stopniowo zaczęła wypierać żegluga pasażerska. Początek ostródzkiej żeglugi turystycznej natomiast datuje się na 1912 rok, kiedy to powstało przedsiębiorstwo żeglugowe Adolfa Tetzlaffa (Schiffs-Reederei A. Tetzlaff) z zakresem działalności: przewozy turystyczne osób, holowanie barek i spławianie drewna. Zatem w 2012 roku przypadła setna rocznica założenia tej firmy.

Adolf Tetzlaff urodził się 5 lipca 1888 roku w Siemianach nad Jeziorakiem, w dawnym powiecie morąskim. Ojciec Hermann był mistrzem rybackim w służbie państwowej, aczkolwiek nosił mundur leśnika. Młody Adolf uczył się zawodu ślusarza w Miłomłynie. W 1907 roku zaczął pracować w Królewskiej Inspekcji Budownictwa Wodnego w Ostródzie, najpierw jako ślusarz i potem jako mechanik. Pływając zaś na statku holowniczo-inspekcyjnym „Steenke” poznał warunki żeglugi na Kanale Elbląskim. W 1912 roku ożenił się z Marie Dombrowski, kupił łódź pasażerską i założył własną firmę żeglugową, z zakresem działalności: przewozy turystyczne osób, holowanie barek i spławianie drewna. W 1926 roku, dwa lata po śmierci Marii, wziął ślub z Hedwig, córką czapnika i kuśnierza Carla Kranza z Miłomłyna, z którą miał jeszcze dwanaścioro potomstwa. Jednak nie wszyscy dożyli sędziwego wieku.

Pogórze, Prusy Górne, Oberland...

Utworzono .

Czytaj więcej: Pogórze, Prusy Górne, Oberland...

Lech Słodownik

Pogórze, Prusy Górne, Oberland…

Miasto Pasłęk i najbliższe okolice w geografii fizycznej Polski klasyfikowane są jako „północny kraniec Pojezierza Iławskiego”. Pojezierze to jest natomiast przypisane do fizycznogeograficznego regionu o nazwie „Pojezierze Południowobałtyckie”, wchodzącego w skład obszaru Europy Zachodniej – Niżu Środkowoeuropejskiego (wg współczesnej nomenklatury: Niziny Środkowoeuropejskiej), według regionalizacji J. Kondrackiego. Mimo takiej klasyfikacji okolice Pasłęka wcale nie wyróżniają się charakterystycznymi dla Pojezierza Iławskiego cechami. Przede wszystkim nie ma tu tak imponującej ilości wód śródlądowych, znacznych obszarów leśnych i innych elementów kształtujących krajobraz typowy dla pojezierza. Jednocześnie autonomicznym składnikiem okołopasłęckiego krajobrazu jest także skrawek Żuław Elbląskich od strony Powodowa, Wysokiej, Grądowego Młyna, Topolna, Marwicy i Jelonek.

Tajemnice Kanału Elbląskiego

Utworzono .

Czytaj więcej: Tajemnice Kanału Elbląskiego

Lech Słodownik

Tajemnice Kanału Elbląskiego

Nie ulega wątpliwości, że Kanał Elbląski z oryginalnym systemem pięciu pochylni, gdzie „statki pływają po górach" (wo Schiffe über die Berge fahren), jest dzisiaj unikatowym zabytkiem hydrotechnicznym w skali światowej. Jest także swoistym „perpetuum mobile", bowiem do napędzania swych urządzeń i przetaczania statków „po trawie i przez góry" nie potrzebuje energii elektrycznej, różnego rodzaju paliw, a tylko i wyłącznie odpowiednio wykorzystaną siłę wody. Spełnia też najbardziej wyrafinowane wymogi ekologiczne i oszczędnościowe oraz jest przykładem doskonałej harmonii techniki z naturą.

Dlatego też trudno uwierzyć, że z roku na rok pojawia się coraz więcej problemów finansowych związanych z jego utrzymaniem, zwłaszcza z utrzymaniem i odmulaniem rynny kanałowej. Ostatnio pojawiły się tutaj niespodziewanie bobry, które swoją „aktywność” przejawiły zwłaszcza na kanałowym odcinku między Buczyńcem i Kątami.

Podobne problemy kanał przeżywał już w latach 1870-1890. Wówczas to rozwój kolei żelaznej ogarnął obszar pojezierza i znacznie ograniczył znaczenie kanału w transporcie towarowym, i to już wkrótce po jego otwarciu, tj. w 1862 r.

Rada Naukowo-Programowa Szlaku Kanału Elbląskiego

Utworzono .

Czytaj więcej: Rada Naukowo-Programowa Szlaku Kanału Elbląskiego

Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego Uchwałą nr 51/826/17/V z 28 sierpnia 2017 roku powołał Radę Naukowo-Programową ds. Szlaku Kanału Elbląskiego. Zadaniem Rady jest:

  1. Wyrażanie opinii w sprawach dotyczących funkcjonowania Szlaku Kanału Elbląskiego, w tym w szczególności ustala priorytety do działań rozwojowych i promocyjnych, kompleksowego oznakowania i doboru obiektów istotnych dla rozwoju Szlaku Kanału Elbląskiego.
  2. Kształtowania współpracy między jednostkami administracji publicznej, środowiskiem naukowym, organizacjami pozarządowymi oraz branżą turystyczną w zakresie nowoczesnych rozwiązań promocji, rozwoju i popularyzacji Szlaku Kanału Elbląskiego.
  3. Wypracowania wspólnych stanowisk w sprawach rozwoju i promocji Szlaku Kanału Elbląskiego.

Radzie przewodniczy Marszałek Województwa Warmińsko-Mazurskiego, zastępcą jest Wicemarszałek, a sekretarzem Departament Turystyki Urzędu Marszałkowskiego. Członkami Rady jest 5 przedstawicieli sfery naukowej, w tym profesor Janusz Hochleitner, prof. Stanisław Januszewski,  prof. Magdalena Kachniewska, prof. Armin Mikos v. Rohrscheidt. członkami Rady są także przedstawiciele 7 jednostek samorządowych, 3 organizacji pozarządowych, 6 mających wpływ na rozwój Szlaku Kanału Elbląskiego.

Organizację oraz tryb pracy Rady określa Regulamin Rady Naukowo-Programowej ds. Szlaku Kanału Elbląskiego.

Obsługę administracyjna Rady zapewnia Departament Turystyki Urzędu Marszałkowskiego Województwa Warmińsko-Mazurskiego.

Pierwsze posiedzenie Rady planowane jest na 24 listopada 2017 roku.

S.Pańczuk

Kanał Elbląski a lista UNESCO

Utworzono .

Czytaj więcej: Kanał Elbląski a lista UNESCO

Zdjęcie przedstawia wysyłanie 28 października 2014 roku pierwszego wniosku o wpis Kanału Elbląskiego na listę UNESCO z historycznego miejsca, w którym G. J. Steenke wbił pierwszą łopatę rozpoczynając tym samym budowę Kanału Elbląskiego. 19 października 2017 roku w Warszawie w siedzibie Narodowego Instytutu Dziedzictwa odbyło się spotkanie dotyczące wpisu Kanału Elbląskiego na listę UNESCO. Długą drogę dochodzenia do wpisu przedstawia dr Cezary Warzyński, który od 3,5 roku prowadzi prace zgłoszeniowe w imieniu Związku Gmin Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego.

"dr Cezary Wawrzyński

Przebieg procesu wpisywania Kanału Elbląskiego na Listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO

Konieczne do spełnienia wymogi, a także wynikające z nich procedury, są określone m.in. w samej Konwencji Światowego Dziedzictwa oraz w Wytycznych operacyjnych do realizacji Konwencji światowego dziedzictwa. Procedura wpisu zakłada kilka kolejnych kroków.

Etap 1. to zgłoszenie kandydatury na poziomie kraju. Wnioskodawca jest zobowiązany wypełnić formularz o nazwie: „Wniosek o rozpatrzenie kandydatury na Listę informacyjną” oraz dostarczyć go do Komitetu ds. Światowego Dziedzictwa Kulturowego w Polsce (działającego przy Narodowym Instytucie Dziedzictwa).