Ekomuzeum Krainy Kanału Elbląskiego - historia powstania

Utworzono .

Czytaj więcej: Ekomuzeum Krainy Kanału Elbląskiego - historia powstaniaIdea powstania Ekomuzeum Krainy Kanału Elbląskiego dojrzewała bardzo długo. Jako pierwszy tej nazwy dla obszaru Kanału Elbląskiego użył profesor Stanisław Januszewski. Było to w pierwszej naukowej publikacji poświęconej Kanałowi Elbląskiemu z serii zabytki techniki. Tom 5. Ekomuzeum Krainy Kanału Elbląskiego to nasz dom, nasza tradycja, zwyczaje, obrzędy. To nasze dziedzictwo kulturowe, przyrodnicze, kulinarne. To sieć wzajemnych powiązań i pleceń, sieć produktów turystycznych, obiektów, miejsc organizacji społecznych, gospodarczych, instytucji publicznych, partnerów indywidualnych, członków Ekomuzeum Krainy Kanału Elbląskiego.

Nasze Ekomuzeum tworzone było jako operacja własna LGD pn.: Ekomuzeum Krainy Kanału Elbląskiego. Obecnie Ekomuzeum KKE tworzy grupa nieformalna 25 członków. Oto jak organizowaliśmy nasze Ekomuzeum:

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - tunel wodny w Starych Jabłonkach

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - tunel wodny w Starych JabłonkachTunel wodny w Starych Jabłonkach

Już w 1864 roku polsko-niemiecki dodatek do gazety „Osteroder-Kreisblatt” pt. „Oznaymienia Polityczne”, czyli „Politische Mitteilungen” donosił, że Ostróda otrzyma nową drogę handlową – kanał łączący Elbląg z jeziorem Szeląg. Tego roku ów dwujęzyczny dodatek informował też o planach budowy kolei żelaznych z Lipska przez Poznań, Toruń, Ostródę aż do Wystruci (Insterburg, obecnie Czerniachowsk).

„Około 1870 roku ukończono najważniejsze linie kolejowe w Europie środkowej, w następnych latach rozszerzono je z wzrastającą energią. I wtedy właśnie, wbrew oczekiwaniom, nastąpił powrót do dawnych środków komunikacyjnych – do dróg wodnych”. Tak pisał Walenty Winid, autor książki „Kanał Bydgoski”, wydanej w Warszawie w 1928 roku. Potwierdzeniem powyższego jest notka w „Deutsche Bauzeitung” z 1874 r., z której wynika, że w budżecie Ministerstwa Handlu przeznaczono kwotę 112 800 talarów na zakończenie budowy kanału „Szeląg – Jezioro Drwęckie”. Ostatecznie uruchomienie tego połączenia przez Jezioro Pauzeńskie i śluzę Mała Ruś, o długości ok. 15 km, nastąpiło w 1876 roku.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - suchy dok w Ostródzie

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - suchy dok w OstródzieRyszard Kowalski

Suchy dok w porcie zimowym w Ostródzie

Niczym uśmiech losu - według Johannesa Müllera potraktowano w mieście decyzję przeniesienia w 1903 roku do Ostródy siedziby Królewskiej Inspekcji Budownictwa Wodnego z Czulpy. Liczono na to, że zostanie tu wybudowany port. Rok później na potrzeby inspekcji Skarb Państwa kupił działkę budowlaną (teren portu zimowego – RK) w pobliżu skweru Wiecherta. „W przyszłym roku (w 1905 – RK) pewnie budowa zakończona będzie” - donosiła gazeta „Altpreußische Zeitung” z 28 września 1904 r. Termin zapewne został dotrzymany, ponieważ tego roku inspektor budownictwa wodnego John urzędował już w Ostródzie.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - port i przystań w Ostródzie

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - port i przystań w OstródziePort na Jeziorze Drwęckim i przystań Żeglugi Ostródzko-Elbląskiej

Zanim zbudowano Kanał Elbląski, transport ludzi i towarów odbywał się naturalnym szlakiem wodnym – Drwęcą. O docenieniu znaczenia tej drogi wodnej przez Krzyżaków świadczą zbudowane nad jej brzegami liczne zamki od Złotorii do Ostródy. Jak wzmiankuje Robert Domżał, w 1391 roku w Ostródzie były dwa „Weichselkähne”, czyli statki używane zarówno do przewozów masowych, jak również do bieżących napraw wałów na rzekach. Jednak przed wiekami Drwęcą spławiano głównie drewno, w tym słynną sosnę taborską, która idealnie nadawała się na maszty okrętowe.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - śluza Miłomłyn

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - śluza MiłomłynŚluza Miłomłyn i rozgałęzienie Kanału

Centralnym punktem systemu wodnego Kanału Elbląskiego jest skrzyżowanie dróg wodnych do Elbląga, Ostródy, Iławy i Zalewa przy śluzie Miłomłyn (od tego miejsca liczy się kilometraż w kierunkach jezior Druzno, Szeląg i Jeziorak). Tu właśnie zaczęła się w XIX w. historia drogi wodnej łączącej ówczesny Oberland (Górny Kraj - dawna nazwa krainy nad obecnym Kanałem Elbląskim) z portem morskim w Elblągu. 28 października 1844 r. w ówczesnej osadzie Sonnenhof (obecnie przejazd k. Miłomłyna) miało miejsce wbicie w ziemię pierwszej łopaty przez inż. Georga Jacoba Steenkego, twórcę koncepcji, autora projektu oraz kierownika budowy, a później administratora tej drogi wodnej.